Don Miguel Ruiz w przystępny sposób pokazuje, jak uniknąć utartych sposobów myślenia i postępowania, które oddalają nas od szczęścia i radości życia. Ta niezwykła książka uczy nas rozpoznawania iluzji. Pomaga wejść na ścieżkę rozwoju osobistego, która prowadzi do wolności, prawdziwego szczęścia i miłości. Z tym owłosieniem w ogóle jest pewien problem, bo z jednej strony po coś tam jest, przed czymś chroni (u mężczyzn chyba przed przegrzaniem), ale z drugiej strony to szczególnie w upały jest z tym problem. Ja bym tej ścieżki na waszym miejscu nie goliła, bo wygląda naprawdę seksi, no chyba, że tak wam bardziej pasuje. ŚCIEŻKA MIŁOŚCI WYD.2012 - Don Miguel Ruiz (KSIĄŻK • Książka ☝ Darmowa dostawa z Allegro Smart! • Najwięcej ofert w jednym miejscu • Radość zakupów ⭐ 100% bezpieczeństwa dla każdej transakcji • Kup Teraz! • Oferta 12702270712 Jak odzyskać utracone miłości wiadomości z iPhone i Android telefony . Jeśli już znajdziesz, że SMSy, imessages lub WhatsApp pogawędzić historia w telefonie brakuje, lub już je przypadkowo usunięta, można spróbować Wondershare Dr.Fone dla iOS (iPhone odzyskiwanie danych) lub Wondershare Dr.Fone for Android (odzyskiwanie danych Android) (Pobierz tutaj) odzyskać je na swoim Ścieżka miłości (MP3) - Opinie Na liście znajdują się opinie, które zostały zweryfikowane (potwierdzone zakupem) i oznaczone są one zielonym znakiem Zaufanych Opinii. Opinie niezweryfikowane nie posiadają wskazanego oznaczenia. Obejrzeć zdjęcie nr 132: Lazurowa Ścieżka - Ścieżka Miłości. Uwaga! Nie zostały wprowadzone żadne ograniczenia dotyczące pobytu w Cinque Terre w 2024 roku! Don Miguel Ruiz w przystępny sposób pokazuje jak uniknąć utartych sposobów myślenia i postępowania, które oddalają nas od szczęścia i radości życia. Ta niezwykła książka uczy nas rozpoznawania iluzji i pomaga wejść na ścieżkę rozwoju osobistego, która prowadzi do wolności, prawdziwego szczęścia i miłości. Wpis Przypnij. Zanim przenocujesz u swojego faceta, powinnaś wcześniej zastanowić się, co spakować do torebki, aby rano uniknąć krępujących czy wręcz żenujących sytuacji. Dobrze byłoby pomyśleć nie tylko o kobiecym stroju, w którym wystąpisz wieczorem, ale także o tym, co włożysz następnego dnia i jak będziesz się wtedy Ten plik cookie jest ustawiany przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Plik cookie służy do przechowywania zgody użytkownika na pliki cookie w kategorii „Analytics”. cookielawinfo-pole wyboru-funkcjonalne: Miesiąc 11: Plik cookie jest ustawiany przez RODO, zgodę na zapisywanie zgody użytkownika na pliki cookie w kategorii „Funkcjonalne”. ścieżka Miłości • Don Miguel Ruiz • pliki użytkownika Gambudi przechowywane w serwisie Chomikuj.pl Wykorzystujemy pliki cookies i podobne technologie w celu usprawnienia korzystania z serwisu Chomikuj.pl oraz wyświetlenia reklam dopasowanych do Twoich potrzeb. GcqA. fot. Adobe Stock, deagreez Tyle lat słyszałam ulubione powiedzenie mojej mamy, że nie buduje się szczęścia na cudzej krzywdzie. Ale dopiero teraz zrozumiałam, jak bardzo jest to prawdziwe. Moje marzenie o wielkiej miłości okazało się tylko pyłem na wietrze. W dzieciństwie lubiłam dużo czytać i układać krótkie wierszyki. Byłam taką romantyczką, która uwielbiała siadać mamie na kolanach i słuchać opowieści o księżniczkach, czekających na księcia na białym koniu. Podczas, kiedy większość moich przedszkolnych koleżanek marzyła o tym, żeby zostać sławną piosenkarką albo aktorką, ja chciałam być pisarką. Wyobrażałam sobie, że jestem autorką romantycznych powieści. Mama uśmiechała się dobrotliwie, kiedy niemal co drugi dzień wyciągałam ją na „książkowe” zakupy i z dumą opowiadała koleżankom o córeczce, która nie potrafi przejść obojętnie obok okna wystawowego osiedlowej księgarni. Wybór studiów był dla mnie oczywisty Śpiewająco zdałam na polonistykę i już na pierwszym roku studiów, nauka pochłonęła mnie niemal całkowicie. Nawet wolny czas spędzałam w bibliotece. Moja młodsza siostra, Kasia próbowała mnie czasem wyciągnąć z domu, poznać ze swoimi znajomymi, ale mnie interesowały głównie książki, a rówieśnicy wydawali mi się dziecinni i niedojrzali. Marzyłam o wielkiej, romantycznej miłości - takiej, jaką przeżywały bohaterki uwielbianych przeze mnie romansów. Kiedy ja zaczynałam ostatni rok, moja siostra dostała się na dziennikarstwo. Po pierwszym semestrze postanowiłyśmy wyjechać razem na ferie zimowe. Trzeciego dnia pobytu, Kasia złamała nogę. Złamanie było skomplikowane. Lekarze powiedzieli, że konieczne będzie kilkumiesięczne leżenie w łóżku, a potem długa rehabilitacja. Kasia na początku była załamana. Nie chciała za żadną cenę przerwać studiów. Rodzice namawiali ją, żeby wzięła urlop dziekański i po wakacjach wróciła na uczelnię, ale ona nie dała się przekonać za żadne skarby świata. Postanowiła poprosić o indywidualny tok studiów. – Koledzy mogą mi podrzucać notatki, będę się uczyć w domu. I tak nie mam tu przecież nic do roboty – mówiła. – Zresztą, do czego to podobne, żeby rodzice namawiali dziecko na wagary!? – uśmiechała się, próbując rozładować napiętą atmosferę. W końcu ulegliśmy. Następnego dnia pojechałam do dziekanatu, żeby spróbować załatwić Kasi ten indywidualny tok studiów. Czekając w kolejce, chciałam poczytać. Zaczęłam szukać książki w mojej wielkiej, zawsze wypchanej torbie. Wysunęła mi się z rąk i cała jej zawartość wylądowała na podłodze. Przykucnęłam, żeby to pozbierać. Nagle obok ktoś się pojawił i zaczął zbierać rozsypane kosmetyki. Podniosłam głowę i zobaczyłam mężczyznę, na widok, którego mowę mi odebrało. Był starszy ode mnie. Dużo starszy. Na oko, jakieś 45 lat albo i więcej. Przystojny. Ciemne włosy przyprószone siwizną. Doskonale skrojony garnitur. I te oczy... Poczułam, że ziemia usuwa mi się spod stóp Po chwili uświadomiłam sobie, że uśmiecham się głupio i robię maślane oczy do obcego faceta, który w dodatku mógłby być moim ojcem. On chyba widział, jakie wrażenie na mnie zrobił. Uśmiechnął się i powiedział tylko: „Czy pozwoli pani sobie pomóc?”. „Cóż za klasa” – pomyślałam. Żaden chłopak w moim wieku nie odezwałby się w ten sposób. Kiedy ten mężczyzna na mnie patrzył, poczułam się prawdziwą kobietą. Od razu przypomniały mi się wszystkie miłosne sceny z filmów i zrozumiałam, jak czuła się bohaterka uwielbianej przez mnie powieści „Przeminęło z wiatrem”, kiedy napotkała wzrok Reta Butlera. Przez chwilę wydawało mi się, że czas stanął. Z oddali usłyszałam, że z dziekanatu wołają następną osobę i uświadomiłam sobie, że to moja kolej. Załatwiłam, co trzeba. Zostawiłam podanie i miałam zostać umówiona na rozmowę z dziekanem. Pani z sekretariatu obiecała zadzwonić do mnie w ciągu tygodnia. Nie pamiętam, jak wyszłam z uczelni. Po raz pierwszy w życiu czułam nieodpartą potrzebę odbycia babskiego spotkania i zwierzeń „od serca”. Pomyślałam o Marcie. Poznałyśmy się na pierwszym roku i trzymałyśmy razem do teraz. Poza tym, Marta miała dość duże doświadczenie w tych sprawach, bo zmieniała chłopaków jak rękawiczki, aż w końcu, w zeszłym roku wyszła za mąż za mężczyznę starszego od niej o dobre 10 lat. Pamiętam, że dziwiliśmy się wszyscy, co dorosły facet widzi w takiej smarkuli, ale widocznie miłość chadza sobie wiadomymi ścieżkami i w takich sytuacjach wiek nie ma naprawdę większego znaczenia. Marta akurat była w bibliotece, więc wsiadłam w autobus i pojechałam do niej. Poszłyśmy do kawiarni i powiedziałam jej o niezwykłym spotkaniu. – No, no... To chyba wpadłaś jak śliwka w kompot – prawie krzyknęła, kiedy skończyłam swoją opowieść. – Ciszej. Jeszcze nas ktoś usłyszy – nerwowo rozejrzałam się, sprawdzając, czy ludzie na nas nie patrzą. – To teraz wiesz, co cię przez tyle lat omijało. Wiesz, co to znaczy czuć motyle w brzuchu. Przyznasz, że to świetne? – On mógłby być moim ojcem. A poza tym, to ja nie wiem, czy go jeszcze spotkam. – Świat jest mały. Poznałaś go na dziennikarce, to pojedź tam jeszcze parę razy. Pewnie to jeden z wykładowców – Marta miała gotową odpowiedź. – I uważaj, taka miłość bywa piękna, ale bardzo trudna – zażartowała. A ja czułam się tak, że góry mogłabym przenosić. Jeżeli tak wygląda miłość, to rzeczywiście, mam czego żałować, że doświadczam jej dopiero teraz. Przez kolejne dni żyłam jak w transie. Czekałam na telefon z dziekanatu, chciałam jak najszybciej pojawić się na wydziale siostry. Bo może znów go spotkam? Wbrew namowom Marty, nie miałam odwagi pójść tam bez pretekstu. W końcu zadzwonili. Miałam stawić się na spotkanie z dziekanem za dwa dni. Jeszcze nigdy czas nie płynął mi tak wolno. Nie mogłam sobie miejsca znaleźć. Rodzice widzieli, że coś się ze mną dzieje, bo myślami byłam gdzie indziej i każde pytanie trzeba mi było zadawać po kilka razy. Mama wzięła to za przemęczenie i tłumaczyła, żebym przestała przesiadywać godzinami w bibliotece. Ale ja nie spędzałam czasu w bibliotece. Prosto po zajęciach biegłam do Marty i ciągle rozmawiałyśmy o tym samym. Zastanawiałyśmy się, kim on jest i czy coś z tego może wyniknąć. Wreszcie nadszedł termin wizyty w dziekanacie. Całą noc nie zmrużyłam oka. Wstałam wcześnie, zrobiłam makijaż i włożyłam nową sukienkę. – Masz randkę? – tata puścił oko, widząc mnie tak wystrojoną. – Może – odpowiedziałam. – Kochanie, pewnie będziemy niedługo mieć zięcia. O ile zda u nas egzamin – krzyknął do mamy. Byłam w dziekanacie pół godziny przed czasem. Musiałam mieć w końcu chwilę, żeby się rozejrzeć. A nuż go spotkam – myślałam. Snułam się po korytarzu, jak zaczarowana. Po pół godzinie oczekiwania, z pokoju dziekana wyszła sekretarka i poprosiła mnie do środka. Weszłam i... serce mi zamarło. Tam siedział on. Mężczyzna moich marzeń był dziekanem mojej siostry. Widział chyba, że nie mogę wydobyć z siebie ani słowa, bo odezwał się pierwszy: – Miło mi znów panią widzieć – uśmiechnął się ciepło. – Proszę usiąść. W czym mogę pani pomóc? To spotkanie trwało chyba godzinę. Nie pamiętam, bo miałam wrażenie, że wszystko, co było wokół mnie gdzieś nagle znikło, a na świecie jestem tylko ja i on. Oczywiście załatwiłam sprawę Kasi. Wstając z krzesła, podziękowałam i prawie z rozpaczą myślałam, że pewnie go więcej nie zobaczę. – Czy będzie nietaktem z mojej strony, jeśli zaproszę panią na kawę? – spytał nagle zupełnie swobodnie. W jednej chwili stałam się najszczęśliwszą kobietą na świecie. I nie obchodziło mnie, że mógłby być moim ojcem. Nie pomyślałam nawet, że może mieć rodzinę – żonę, dzieci. To nie miało znaczenia. Liczyło się tu i teraz. Umówiliśmy się na następny dzień. Potem spotykaliśmy się prawie codziennie. Po miesiącu miałam wrażenie, że on wie o mnie wszystko, a ja o nim... niewiele. Podczas spotkań to głównie ja mówiłam. Twierdził, że oczarowałam go swoją młodością i świeżością i czuje się wyróżniony, że taka piękna młoda kobieta chce spędzać czas w jego towarzystwie. Ach, jaka byłam szczęśliwa, kiedy to mówił. – Opowiedz mi coś o sobie – poprosiłam któregoś razu. Do tej pory wiedziałam o nim tylko tyle, że ma na imię Adam, że ma 47 lat i tytuł profesora. Nigdy nie opowiadał o swoim życiu prywatnym. A ja nie pytałam. Może po prostu tak mi było wygodniej? A może nie miałam odwagi zapytać? W końcu nie byliśmy „parą”. Spotykaliśmy się co prawda prawie codziennie i Adam mnie ewidentnie podrywał, ale nic więcej. – Dobrze. Opowiem ci, jeśli dasz się zabrać w weekend nad morze – odpowiedział. Zgodziłam się. Bałam się, a zarazem bardzo chciałam z nim być. Zostaliśmy kochankami i było cudownie Ale tuż przed powrotem, Adam opowiedział mi o sobie. Dowiedziałam się tego, co przeczuwałam od dawna. Był żonaty, miał dwójkę dzieci. – No tak. Klasyczny romans – uśmiechnęłam się gorzko. – Wykorzystałeś mnie, żeby sprawdzić swoją męskość i poczuć się młodo? – pytałam. Ale on zaczął mnie przekonywać, że od dawna nic go nie łączy z żoną i że właściwie tylko razem mieszkają. – Stara śpiewka – mruknęłam. Powiedział, że kiedy mnie zobaczył, zrozumiał, co znaczy pokrewieństwo dusz. I że modlił się, by mnie znów spotkać, bo jestem jego przeznaczeniem. – A przed przeznaczeniem nie da się uciec – powiedział, patrząc mi w oczy. Przekonał mnie, choć długo biłam się z myślami i z własnym sumieniem. Dziwiłam się potem sama sobie, że tak łatwo dałam się oszukać. Po powrocie znad morza nic się nie zmieniło. Może tylko częściej, niż kiedyś bywałam smutna. Ale spotykaliśmy się, jak dawniej. Wierzyłam, że pewnego dnia on odejdzie od żony. Rodzicom nie przyznałam się do niczego. Podejrzewali, że kogoś mam i bardzo się z tego cieszyli. Przecież do tej pory siłą trzeba było mnie z domu wyciągać. A teraz zaczęłam chodzić do fryzjera, kupiłam kilka modnych ciuszków. Mama wspomniała żartem, że mogłabym zaprosić tego tajemniczego wielbiciela na niedzielny obiad. Tata przekomarzał się, mówiąc, że jak tylko ten mężczyzna przekroczy próg naszego domu, to będzie musiał zdać u niego test. Inaczej nici z naszych randek. Wzruszały mnie te ich żarty. Wiedziałam, że rodzice mnie kochają, że zależy im na moim szczęściu. A jednak nie miałam odwagi powiedzieć prawdy. Nie wiedziałam, jak miałabym spojrzeć ojcu w oczy i wyznać, że mężczyzna, z którym się spotykam jest starszy od niego o 2 lata i w dodatku ma żonę i prawie dorosłe dzieci. Czułam, że nie pochwalaliby takiego związku. Mama zawsze mawiała, że na cudzym nieszczęściu, nikt swojego szczęścia nie zbuduje. Niby zgadzałam się z nią, ale …co innego mówić o tym tylko teoretycznie, co innego, kiedy dotyczy to Adama. Czekałam na weekendy, które spędzaliśmy razem Nie zdarzały się często. On tłumaczył, że musi spędzać trochę czasu z dziećmi, a ja starałam się być wyrozumiała. Czekałam cierpliwie. Nie chciałam wymuszać na nim decyzji o odejściu od żony. W głębi duszy liczyłam jednak, że taka sytuacja potrwa nie dłużej niż kilka miesięcy. Przecież on jest odpowiedzialnym człowiekiem, dlatego musi poukładać swoje sprawy – tłumaczyłam sobie, próbując oszukać własną intuicję. Ten dzień długo pozostanie w mojej pamięci. Wybrałam się z mamą po zakupy do centrum handlowego. Miała zamiar kupić sobie jakąś sukienkę i chciała, żeby jej doradzić. Właśnie wychodziłyśmy ze sklepu, kiedy go zobaczyłam. Nasz wzrok spotkał się na ułamek sekundy. Serce chyba przestało mi bić. Stanęłam jak wryta, nie mogąc oderwać wzroku od... Nie, wcale nie od niego, tylko od kobiety, którą obejmował. To była jego żona. Piękna kobieta trochę młodsza od mojej mamy. I była w ciąży. Pewnie taka późna wpadka. Spojrzała na mnie widząc, że przypatruję im się z zainteresowaniem. – Coś się stało? – głos mamy dobiegł mnie jakby z bardzo, bardzo daleka. Patrzyłam na niego. Widziałam przerażenie w jego oczach. „Tchórz – pomyślałam. – Bezczelny tchórz” – powtarzałam bezwiednie w myślach nie mogąc poruszyć ustami. – Nie, mamusiu, nic się nie stało. Zupełnie nic – wzięłam mamę pod ramię i przyspieszyłam kroku. – Dzień dobry, panie profesorze – uśmiechnęłam się zjadliwie, mijając go. Kiwnął głową, zbladł, a potem się zaczerwienił. Wcale mu się nie dziwię. W jednej chwili mogłam sprawić, że jego życie rodzinne ległoby w gruzach. Nawet się za nim nie obejrzałam. – Mamo, chodźmy na kawę – powiedziałam i uśmiechnęłam się, choć serce bolało mnie, jak nigdy dotąd. Miałam ochotę wyć, płakać, gryźć, kopać. Robić cokolwiek, byle całemu światu wykrzyczeć swój żal, ból i upokorzenie. „Oszukał mnie drań” – myślałam. Zawzięłam się. Nic nie dam po sobie poznać. Nie chcę, żeby mama się dowiedziała. Gotowa jeszcze go dogonić i wykrzyczeć mu w twarz to wszystko, czego ja nie miałam odwagi nawet wyszeptać sama do siebie. Nic jej nie powiem. I nie spotkam się z nim już nigdy. Nie będę budowała szczęścia na krzywdzie innych. On nie zasługuje na szczęście. Czytaj także:Myślę, że moja 15-letnia córka zabiła koleżankę. Czy powinnam donieść policji?Kochałam go i chciałam mieć z nimi dzieci... Ale on nie dorósł do ojcostwaMój romans z nauczycielką wywołał skandal. Nikt nie wierzył w naszą miłośćPrzez kryzys i długi straciłem wszystko. Wziąłem ogromny kredyt na córkęNie lubiłam na siebie patrzeć. Byłam grubaską. A potem stałam się księżniczką... Kształt brzucha w ciąży a płeć i wielkość dziecka Kształt brzucha w ciąży według niektórych jest miarodajnym źródłem wiedzy o tym, jaka będzie płeć dziecka. Prawdą jest, że brzuchy kobiet - nawet tych, które są na tym samym etapie ciąży - mogą różnić się od siebie kształtem i wielkością. Skąd się biorą te różnice i czy rzeczywiście z wyglądu brzucha w ciąży można rozpoznać np. płeć dziecka? Kształt brzucha w ciąży budzi wiele emocji: od rozczulenia u przyszłego ojca po zamartwianie się przyszłej mamy z powodu rozstępów. Babcie zwracają jednak uwagę przede wszystkim na kształt brzucha w ciąży, snując domysły na temat płci dziecka. Dawniej, gdy nie było USG, z jego wyglądu odczytywano, czy w środku siedzi chłopiec, czy dziewczynka. Czy z wyglądu brzucha można odczytać płeć dziecka? Albo przynajmniej jego wielkość? Zobacz, czego można dowiedzieć się w wyglądu brzucha i czy rzeczywiście po kształcie brzucha w ciąży można rozpoznać płeć dziecka? Spis treściCzy brzuch w ciąży od razu jest widoczny?Czy wielkość brzucha w ciąży świadczy o rozmiarach dziecka?Czy duży brzuch świadczy o mnogiej ciąży?Czy kształt brzucha w ciąży świadczy o płci?Czy powiększający się brzuch w ciąży wpływa na wagę ciężarnej?Czy kształt pępka w ciąży świadczy o płci dziecka?Czy kształt brzucha ciążowego wpływa na jakość snu? Prawidłowa waga w ciąży. Ile powinna wynosić? Czy brzuch w ciąży od razu jest widoczny? Ciężarne uwielbiają oglądać i porównywać swoje brzuchy. Zastanawiają się, jak to się dzieje, że jedne brzuchy są okrągłe jak piłka, inne spiczaste, a jeszcze inne - owalne. Albo dlaczego koleżanka, choć jest w bardziej zaawansowanej ciąży, ma mniejszy brzuszek niż ja? No cóż, brzuszek brzuszkowi nierówny. Różni się nawet u tej samej kobiety w czasie jej kolejnych ciąż. Od chwili, gdy ginekolog potwierdzi ciążę, do momentu, gdy brzuch swą okrągłością oznajmi światu, że jesteś w stanie odmiennym, miną jakieś 3–4 miesiące. U wielu kobiet brzuch zaokrągla się dopiero około 20. tygodnia, czyli w połowie ciąży. Jednak pierwsze zmiany przyszłe mamy dostrzegają zwykle nieco wcześniej, bo około 12.–14. tygodnia ciąży: trudniej im zapiąć guzik w spodniach. To skutek niewielkiego powiększenia obwodu poniżej pępka: tam, w dole brzucha, znajduje się macica – bezpieczna kapsuła, w której rozwija się dziecko. Przed ciążą macica waży zaledwie 60–70 gramów, czyli mniej niż tabliczka czekolady. Ma kształt gruszki lub odwróconego dzbana. Jej dno znajduje się na górze, a szyjka na dole. Gdy zamieszka w niej mały lokator, macica stopniowo zaczyna się powiększać, aby pod koniec ciąży osiągnąć rozmiar dorodnego arbuza i wagę kilograma. Jeśli od pierwszych miesięcy ciąży brzuch kobiety się zaokrągla, jest to raczej skutek obfitej diety, obrzęku lub zaburzeń hormonalnych, a nie szybko powiększającej się macicy. Nie wierz, gdy mówią: „Niemal od początku ciąży mój brzuch stał się okrągły. Zauważalnie dla innych rysował się pod bluzką”. Czytaj również: Macica w ciąży: jak się zmienia? Jak rośnie brzuch w ciąży, czyli w którym miesiącu widać brzuch? Czy wielkość brzucha w ciąży świadczy o rozmiarach dziecka? Z wielkości brzucha nie da się wywnioskować, jak duże będzie dziecko. Drobne kobiety z małym brzuchem mogą urodzić spore dzieci, a panie, które przed porodem miały trudności z poruszaniem się ze względu na rozmiar brzucha, rodzą często drobne dzieci. Wielkość brzuszka w dużym stopniu uzależniona jest od figury sprzed ciąży. U szczupłych i drobnych kobiet brzuch zaokrągla się w widoczny sposób szybciej niż u dziewczyn nieco puszystych. U pań o rubensowskich kształtach może być dostrzegany przez osoby postronne dopiero w III trymestrze. A to dlatego, że dużą rolę odgrywają mięśnie brzucha. Gdy są mocne i wytrenowane, silniej podtrzymują powiększającą się macicę. Przez to brzuszek jest bardziej trzymany „w ryzach”. Nie bez znaczenia jest także przybieranie na wadze w kolejnych miesiącach. Mamy, które folgują swoim zachciankom kulinarnym, mają bardziej rozlany kształt brzucha, bo tkanka tłuszczowa lokuje się na brzuchu, także na jego bokach. Ważne są także cechy dziedziczne. Jeśli brzuch twojej mamy w ciąży wyglądał jak przyczepiony z przodu plecak, czyli rozkładał się równomiernie z przodu i na bokach, prawdopodobnie ty także będziesz mieć tendencję do takiego kształtu brzuszka. No, chyba że masz wytrenowane mięśnie brzucha i jesteś drobnej postury – wtedy twój brzuch może wyglądać jak piłeczka. Nie wierz, gdy mówią: „Urodzisz wielkie dziecko, bo twój brzuch jest duży”. Czy duży brzuch świadczy o mnogiej ciąży? O tym, że w macicy jest dwóch mieszkańców, rodzice dowiadują się, zanim brzuch zdąży się zaokrąglić. To zasługa USG. Oczywiście, w zaawansowanej ciąży mnogiej brzuszek jest rzeczywiście imponujących rozmiarów. Tak naprawdę jednak nie jego wielkość jest ważna, ale wysokość dna macicy. Dlatego lekarz podczas każdej wizyty, dotykając brzucha, ocenia położenie dna macicy w stosunku do pępka. Dzięki temu wie, czy wielkość ciąży odpowiada wyliczonemu terminowi porodu. Zdarza się bowiem, że przyczyną nietypowego rozmiaru brzucha jest błędnie wyliczony termin porodu. Może tak być na skutek nieregularnych miesiączek przed ciążą. Wtedy znaczenie mają pomiary maluszka w USG – mogą potwierdzić nieścisłości w wyliczeniach. Czasem wielkość brzuszka wzbudza niepokój lekarza (na szczęście rzadko), np. gdy objętość wód płodowych jest nieprawidłowa. Przyczyną mogą być choroby ciężarnej (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze) lub wady rozwojowe płodu. Dlatego lekarz podczas każdego badania USG oblicza objętość wód płodowych. Gdy wielkość ciąży odbiega od normy, przyczyną może być też zahamowanie wzrostu dziecka lub przeciwnie, rozwój dużego dziecka, czyli makrosomia płodu. Trzeba wówczas poszukiwać przyczyn takiego tempa wzrostu płodu. Nie wierz, gdy mówią: „Moja koleżanka ma duży brzuch, więc pewnie urodzi bliźnięta”. Czy kształt brzucha w ciąży świadczy o płci? Minęły czasy, gdy płeć dziecka wróżono z kształtu brzucha. Nie było w tym za grosz prawdy. To nie płeć dziecka, ale geny, mięśnie, waga mamy, a także położenie płodu w macicy określają kształt brzucha w ciąży. Gdy malec układa się pupą do góry lub do dołu, jego nóżki i główka są przygięte do klatki piersiowej. Słowem jest zwinięty w kuleczkę. Wtedy brzuszek jest bardziej okrągły i przypomina piłkę. Gdy w dodatku kobieta jest młoda, wysportowana, to nawet pod koniec II trymestru ciąży, patrząc na nią z tyłu, można w ogóle nie dostrzec, że spodziewa się dziecka. Zdarza się jednak, że malec układa się nietypowo, bo poprzecznie. Ma zatem pupę z jednej strony brzucha, a główkę z drugiej. Wtedy brzuch może być bardziej owalny niż okrągły i wygląda trochę jak piłka do rugby. Podobny kształt mają często brzuszki kobiet, które były już w ciąży kilka razy lub które mają nietypową, wąską budowę miednicy. Nie wierz, gdy mówią: „Jeśli brzuszek jest spiczasty, urodzisz chłopca, jeśli okrągły, powitasz na świecie dziewczynkę”. Czy powiększający się brzuch w ciąży wpływa na wagę ciężarnej? W ciąży kobieta przybiera na wadze około 12 kg. Ale nie jest to wyłącznie ciężar brzuszka. Pod koniec ciąży brzuch waży zaledwie 6 kg, czyli połowę tego, ile przybywa podczas całego stanu błogosławionego. Średnio 3,5 kg waży malec, wody płodowe około 1 kg, macica niemal kilogram, a łożysko jakieś 700 gramów. W sumie daje to 6 kg. Pozostały ciężar stanowią piersi, dodatkowa ilość krwi i innych płynów ustrojowych oraz tkanka tłuszczowa, którą organizm gromadzi na okres kamienia piersią. Zmienia się oczywiście także obwód brzucha. Jeśli przed ciążą kobieta miała w pasie 65–70 cm, to pod koniec ciąży może jej przybyć nawet 40 cm! Przeciętny obwód brzuszka w 9. miesiącu ciąży wynosi 100–105 cm. Nie wierz, gdy mówią: „Nic dziwnego, że stale przybierasz na wadze, skoro powiększa się brzuszek”. Czytaj również: Ile można przytyć w ciąży? Kalkulator wagi w ciąży - sprawdź przyrost wagi w poszczególnych tygodniach ciąży Czy kształt pępka w ciąży świadczy o płci dziecka? W pierwszych miesiącach ciąży pępek niewiele się zmienia. Gdy jednak nadchodzi trzeci trymestr i brzuszek rośnie niemal w oczach, wygląd pępka stopniowo zaczyna ulegać zmianie. Spłaszcza się, dziurka w nim zanika, aż wreszcie pod koniec ciąży wygląda jak wyprasowany. To skutek rozciągnięcia skóry, a nie wpływ płci dziecka. Zwykle, gdy cienkie ubranie przylega do brzuszka, pępek uwypukla się przez strój, a może tworzyć nawet lekkie wybrzuszenie. Nie wymaga to leczenia. Pępek wróci po porodzie do dawnego wyglądu, a po wypukłości nie zostanie nawet śladu. Skóra w okolicy pępka jest bardzo wrażliwa, dlatego warto zakładać luźne ubrania i regularnie natłuszczać skórę – wysuszona łatwiej ulega podrażnieniom. W połowie ciąży na brzuchu pojawia się jeszcze jedna zmiana, która budzi niepokój niektórych mam. To linea negra, pionowa linia na brzuchu, biegnąca od pępka w dół. Jest brązowa u ciemnowłosych kobiet, a nieco jaśniejsza u blondynek. Pojawia się, ponieważ na skutek zmian hormonalnych zachodzących w czasie ciąży zwiększa się w tym miejscu stężenie pigmentu skóry. Bez względu na barwę, kresa zniknie bez śladu kilka tygodni po urodzeniu dziecka. Nie wierz, gdy mówią: „Skoro pępek wygląda normalnie, czyli z dziurką w środku, to urodzisz dziewczynkę, wystający natomiast przepowiada narodziny chłopca”. Sprawdź, jakiej wielkości jest dziecko w twoi brzuchu Wysokość dna macicy się zmienia, a z nią kształt brzucha w ciąży Lekarz podczas wizyt ocenia wysokość dna macicy, a informację zapisuje w karcie ciąży. Oto, jak zmienia się położenie macicy w zależności od wieku ciąży: pierwsze 3 miesiące – za spojeniem łonowym koniec 16. tygodnia – 1–2 palce nad spojeniem łonowym półmetek ciąży – 2–3 palce poniżej pęka 28. tydzień ciąży – 2–3 palce powyżej pępka 32. tydzień – w połowie odległości między pępkiem a dolną krawędzią mostka 36. tydzień – sięga łuków żebrowych. Czy kształt brzucha ciążowego wpływa na jakość snu? Rzeczywiście, pod koniec ciąży trudno o komfort podczas snu, ale niektóre pozycje mogą sprawić, że wstaniesz rano bardziej zmęczona niż przed odpoczynkiem, a inne służą zarówno mamie, jak i dziecku. Z oczywistych względów odpada spanie na brzuchu. Także leżenie na wznak nie jest polecane, bo powiększająca się macica może uciskać na jelita i zaburzać pracę układu pokarmowego. Poza tym ucisk na kręgosłup i naczynia w brzuchu sprawia, że ciężarna może wstać z bólem pleców. Pozycja ta zwiększa też ryzyko rozwoju hemoroidów i żylaków kończyn dolnych, a długie leżenie na plecach może nawet skutkować niedotlenieniem dziecka (z powodu ucisku macicy na duże naczynia, którymi krew doprowadza tlen do łożyska). Najlepsza jest pozycja na boku, zwłaszcza lewym (ale jeśli obudzisz się w nocy na prawym boku, nie panikuj, dziecku nic się nie stanie!) – rzadziej wtedy dochodzi do nudności, bólów pleców, obrzęku stóp, a dziecko dostaje odpowiednią ilość tlenu i składników odżywczych. Pamiętaj, że aby znaleźć odpowiednią pozycje do spania, możesz skorzystać z dodatkowych poduszek, rogali i innych akcesoriów. Nie wierz, gdy mówią: „To normalne, że ze względu na brzuch nie możesz znaleźć dobrej pozycji do spania. Pod koniec ciąży żadne ułożenie nie jest wygodne”. Jak zmienia się ułożenie brzucha w trakcie ciąży? Przez całą ciążę brzuszek stale podnosi się coraz wyżej. Około 36.–37. tygodnia ciąży macica osiąga najwyższe położenie. Wtedy ciężarna ma spore problemy z oddychaniem. Zwykle 2–3 tygodnie przed porodem brzuszek się nieco obniża. Przyszła mama odczuwa ulgę w oddychaniu, ale za to częściej musi odwiedzać toaletę – macica uciska bowiem pęcherz moczowy. Dzieje się tak, bo malec, szykując się do porodu, dopasowuje się do kanału rodnego. Niektóre ciężarne nie dostrzegają wyraźnego obniżenia brzucha. Sygnałem porodu są regularne skurcze macicy. Odejście wód płodowych to ewidentny znak, że trzeba jechać do szpitala miesięcznik "M jak mama" Sprawdź, jakiej płci będzie twoje dziecko Pytanie 1 z 6 Do zapłodnienia doszło prawdopodobnie: przed owulacją po lub trakcie owulacji Please verify you are a human Access to this page has been denied because we believe you are using automation tools to browse the website. This may happen as a result of the following: Javascript is disabled or blocked by an extension (ad blockers for example) Your browser does not support cookies Please make sure that Javascript and cookies are enabled on your browser and that you are not blocking them from loading. Reference ID: #daa60f93-1287-11ed-ae51-715555705653